آسمانه

(بدون عنوان)

بهار — Mon, 07 Jun 2010 18:36:42 GMT

...پایان...

(بدون عنوان)

بهار — Fri, 04 Jun 2010 09:19:13 GMT

اول؛

اینجانب به یک پزشک* جهت صدور گواهی پزشکی برای به تاخیر انداختن پایان نامه ام نیازمندم.

علت تاخیر: مکاشفه در باب هستی

* شاید هم روانپزشک

دوم؛

دارم فکر می کنم نکند آنچیزی که قرار است با خودم به آن دنیا ببرم همان به قول سرور عزیز " غروب با یک دوست" باشد؟!

(بدون عنوان)

بهار — Fri, 28 May 2010 17:40:05 GMT

منظره تهران از بند یخچال-کوه دربند- خردادماه1388

مرا به کار جهان هرگز التفات نبود رخ تو در نظرم چنین خوشش آراست

پانوشت:

چند خطی نوشتیم که بهتر دیدیم حذف شود! این عکس و این بیت گویاتر از هرچیز اضافه دیگری هستند.

بله سرور جانم! همان غروب خاطره انگیز تکرار ناشدنی است. مثل تمام آدمهای آن شب یادش همچنان درخاطر من است...

(بدون عنوان)

بهار — Fri, 21 May 2010 18:05:48 GMT

اول؛ یکی از دوستان قدیمی بعد مدتها تلفن می زند از خوابی که درباره من دیده می گوید. اول تعبیرش را می گوید که از کسی پرسیده و او گفته که فلانی یعنی من آدم مشهوری خواهم شد. از خوابش می پرسم می گوید عروسی ام بوده و تازه داماد هم بنده بوده ام! انگار عروس هم در خواب بسیار مورد پسندش بوده است! به قول اساتید: مملکته داریم؟!

دوم؛ ظهر شنبه است و از کلاس ... می آیم. زیر پل میدان صنعت خانم جوانی که با یک دستش چادرش را محکم چسبیده و با دست دیگرش گوشی موبایل را و درحالیکه چشمهایش را از روی عصبانیت به هم می فشارد با تمام وجودش فریاد میزند: "محمد! تو منو تنها گذاشتی...وقتی بهت احتیاج داشتم منو تنها گذاشتی...باشه...باشه......" فریاد هق هقش تا بالای پل با من میاید. ادامه اشکهایش را از روی صورتم پاک می کنم.

سوم؛ برای اولین بار در عمرمان همایش شرکت می کنیم مقاله می دهیم. از قضا برای سخنرانی پذیرفته هم می شود... اختتامیه را میمانیم که حداقل از جمع بندی که قرار است ارائه شود چیزی دستگیرمان شود. دبیر علمی قول ادامه همکاری محورهای مختلفی که برای ارائه و داوری مقالات تشکیل شده بود را می دهد تا از نتایج همایش استفاده بهتری در آینده شود. ذوق می کنیم که چقدر خوب و یاد فلان گروه خارجی می افتیم که افتخارشان این است که مثلا از فلان همایشی که در دهه 70 میلادی برگزار شده کارشان را شروع کرده اند و تحقیقاتشان را تا به الان ادامه داده اند و چقدر نتایج خوبی رسیده اند و...موقع سخنرانی رئیس که می رسد ذوقمان کور می شود. رئیس خطاب به دبیر علمی به طنز و کنایه می گوید که حوصله چالشهای جدید و تشکیل گروه های جدید که بخواهند دعوا! درست کنند را ندارد!!! ...یاد حضور پررنگ کارمندان رئیس بر سر میز غذا می افتم. قار و قور شکمم بلند می شود.

اندر فواید سکوت-2

بهار — Wed, 12 May 2010 18:46:46 GMT

زود به حرف افتادن، فرصت رو برای دیدن و شنیدن ازت می گیره!

اندر فواید سکوت-1

بهار — Wed, 12 May 2010 18:43:44 GMT

وقتی مخالفت آدم ها رو با خودت طبیعی بدونی، خب میشه پیش بینی کرد بخش

اعظم زندگیت رو در سکوت خواهی گذروند!

به عبارت دیگه به عمق بیفایده بودن مباحثه پی می بری.

درس امروز

بهار — Fri, 07 May 2010 16:09:14 GMT

درس امروز این بود که خیانت است گفتن این موضوع از کودکی به دخترتان که چقدر شبیه پدرت هستی و به پسرتان که چقدر شبیه مادرت هستی!

می نویسم اینجا که یادم نرود...بی زحمت شما هم یادتان بماند:

هیچ وقت هیچ وقت هیچ وقت به کودکتان نگویید شبیه کسی هستی میخواهد پدرش باشد، مادرش باشد، عمه اش باشد یا هر کس دیگری...

(بدون عنوان)

بهار — Sun, 02 May 2010 18:45:42 GMT

...

شد زمین مست آسمان مست

بلبلان نغمه خوان مست

باغ مست و باغبان مست

...

می چشیم لذت " دوست" داشتن را!

چه دور باشد، چه نزدیک!

وصف الحال ماست چنان که بوده و هست!

بهار — Tue, 27 Apr 2010 18:16:35 GMT

وقتی تمام کارهای عقب مانده، تمام کارهایی که این ٧-۶ ساله همیشه آرزوی انجام دادنشان را داشته ای درست همین حالا و همینجا که باید بنشینی متمرکز شوی روی پایان نامه انجام می دهی! دلیلش هم احساسی است که نمیدانی از کجا سر درآورده؛ که وقت تنگ است و خدا را چه دیدی شاید فردایی در کار نباشد!

(بدون عنوان)

بهار — Fri, 23 Apr 2010 15:36:29 GMT

به نظرم هیچ موقعیتی بغرنج تر از این نیست که در درون خودت با ویژگی ای روبرو شوی و نتوانی بفهمی دقیقا منشا این احساس یا ویژگی از کجاست. و بدتر این که برای سرمنشا گزینه هایی به نظرت بیاید کاملا بی ربط و گاهی حتی متضاد. نتیجه اش هم این می شود که نمی دانی بالاخره می توانی فلان خصلتت را نگه داری یا باید یک سرفصل جدید به مبارزاتت اضافه کنی که خودت هم میدانی به این راحتی ها نیست و اطلاق لفظ مبارزه هم دلخوش کنکی بیش نیست...!